Eskiden Türkiye’de paranın değerli
olduğu dönemde ilçenin birinde bir “deli"! yaşarmış.
Çoğu zaman parasız, pulsuz dolaşıp diğer insanlardan para istermiş. Sık sık para istenmesinden bıkan biri
“Git kardeşim işine, Tanrı versin, ben vermiyorum.”
diye gırgır geçmiş.

Ama deli ya bu, inanmış ve sormuş:
“Tanrı’dan nasıl isteyeceğim?”
Diğeri: “Postaneye git, tel çek!”
demiş başından savmak için.

Bizimki doğru postaneye gitmiş ve şöyle bir telgraf yazmış:

“Yüce Tanrı makamına:
Yüce Tanrı’m, benim param yok,
bana acele 100 lira gönder!”

Telgrafı gören memur “Olmaz kardeşim” demiş “Bu dediğini yapamam!” Ama bizimki diretince postanede kavga çıkmış.

Olay ilçe kaymakamına iletilmiş. Kaymakam durumu anlamış.
Deliyi makamına çağırtarak, ilçe memurlarının maaş bordrosundan
kestirerek topladığı 50 lirayı deliye vermiş.

“Bak demiş, sen tel çektin ve Tanrı da sana 50 lira gönderdi.”

Bizim deli sevinmiş, parayı almış. Bu para ona bir ay
yetmiş. Para bitince tekrar soluğu postanede almış
ve şöyle bir telgraf yazmış:

“Yüce Tanrı makamına:
Yüce Tanrı'm, benim param yok, bana acele 100 lira gönder
ama kaymakamı aracı koyma çünkü yarısını kesiyor!”