Temel ve iki arkadaşı İstanbul’dan Trabzon’a gitmek üzere tren garına giderler. İlk Trabzon treni 1 saat sonradır, bileti alırlar. Ne yapalım bir saat diye düşünürken yemeğe gitmeye karar verirler. Yemekte sohbet, muhabbet saate bir bakarlar ki 1 saati geçmiş. Hemen koşarlar tren garına ama tren gitmiş. Yine bilet alırlar 1 saat sonrası için. Ne yapalım vakici nasıl geçirelim derken kahveye giderler. Çaylar kahveler sohbetler uzar da uzar ve saate baktıklarında 1 saat olmasına 5 dakika vardır. Hemen koşarlar gara ama trene yetişemezler.Gişeye gidip sorarlar yine Trabzon'a gidecek tren var mı diye. Gişedeki adam
"Bakin bu son tren eğer bunuza kaçırırsanız Trabzon'a buğun dönemezsiniz" der .

Bileti alırlar. Ama yine sıkılmışlardır; ne yapalım derken pastaneye gitmeye karar vermişler. Pastalar, kekler, çörekler muhabbet derken saate bir bakmışlar ki 1 saat olmak üzere hemen koşmuşlar gara. Tren yeni hareket ediyor, içlerinden biri uzun ilk vagonu yakalamış, diğeri orta boylu son vagona tutmuş. Tren gitmiş,Temel oturmuş yere başlamış gülmeye. Gişe memuru yanına gelmiş.
"Sen ne garip adamsın. 3 tren kaçırdın, arkadaşların gitti, sen kaldın, ağlayacağına gülüyorsun be adam.
Temel :
-Uy hemşerum onlar beni geçirmeye geldi da ben ona güleyrum.