Dokunmayın. Dokunmayın
Benim gönlüm korunuyor
Muhabbeti aşk zanneden
Nice gafil sürünüyor

Takılıyor bir âfete
Düşüyor onmaz hâlete
Bir iskelet, biraz ete
İnsan diye sarınıyor

Görüntüler sisli, puslu
Umutlar kadehe yaslı
Korkaklık bu işin aslı
Hayâl, hâle direniyor

Aldanmayın süslü köşke
Kulu insan yapan başka
İhbâr ettim size işte:
Bu tende can barınıyor

Şu dirilmiş; Yer’e bakın
Ekmek olmuş; tere bakın
Sevdâ bize bizden yakın,
Âdemoğlu eriniyor

.......Aranıyor, aranıyor
.......Yedi iklim aranıyor
.......Sırrı akıl alamıyor,
.......Aşkı bilen aranıyor!


Selçuk Bekar