Beşiğe bir bebek düşmeye görsün
Bir yer buluyorlar hayat çarkında
Hele bir teklesin, hele ki dursun,
Hafakan basıyor daha kırkında

Bir sahte felsefe hançerelerde
Herkes birbirine hayâl zerkinde
Velâkin aktörler pencerelerde
Yanlış çıkışlardan sahne terkinde

Uyuyorlar; ölü! Uyanıyorlar,
O tatlı rüyâlar boşa çıkanda
Durup düşünmüyor, utanmıyorlar
Can paslanıyor bir ceset parkında

Korkuyor, ürküyor, saklanıyorlar
Diyorlar; 'demeyin ölüm, sakın hâ'
'Çok yaşa' denirse aklanıyorlar
Ne biliyorlarsa ölüm hakkında!

Kaç kişi bilirse durmadan dönen
Bir küre üstünde bulunduğunu,
Kaç kişi bilirse mütemâdiyen
Kalbinin attığı, soluduğunu
Sen ister uzak ol, ister yakında,
Senin de o kadar kişi farkında


Selçuk Bekar