Karargâh kurulmuş, sultan oturmuş
Cengâverler “Ya Hû” deyû seslenir.
İt kemikten, iblis âteş, karga leş,
Hak âşığı, illâ nurdan beslenir.

Nazar eyledikçe, nice kalp erir
Âlem nabız olur, göğsünde vurur.
Sarık bağlarında bir melek yürür,
Der; “Böyle hünkâra nerde rastlanır? ”.

Cengâver bu; uslanmaz, deli yiğit
Naat bilir nedir duymamış ağıt.
Nikâhına, kelâm-ı Hakîm şâhit
Bir dağdır ki; ancak dağa yaslanır.

Düşman nefsi, celâlî “ney” de gibi
Aklı sadak, yüreği yayda gibi.
Akınlarda “tavaf” ta, “say” da gibi
Nasıl olmaz, sultanı seydâ gibi.


Selçuk Bekar