Silme gözyaşını, sal şu cihâna
Dost arayan seyyâh boş döndü hana
İnsanlar sorarlar, ne oldu sana;
.......Yâre giden kervan yoldan mı caydı?
.......Bir dost mu yitirdin? Ölsen evlâydı!

Hiç kimse,
Hiç kimse anlamayacak
.......Neden gözlerden dökülür yaşlar,
..............Neden yaşar insanlar,
.....................Sevince ancak...
Buzdan yüreklerde bir sahte rüyâ:
Çıkmaz bir leke gibi sürülürken uykuya,
Sıcak, sımsıcak,
Son yıldız bu gökten, son kez kayacak
.......Samanyolu yanmaz; muttasıl yanmaz
.......Bu zifir semâya kimse inanmaz!

Sen de biliyorsun:
Ne yâr dediğinde yâri anlayan,
Ne bir dost; candan...
Vefâkâr, ne bir tek rüyân oldu
Bitmeyecek gibiydi âdetâ zaman
Velâkin hitâma erdi masallar,
Mühletin,
Doldu...

Ağla: Bu, derdinin dermânı dostum
Ağla: Bu sâhibin fermânı dostum
Ağla; yürüsün aşk kervânı dostum
.......Ağla; gözyaşında bir mucize var
.......Ağla; merhamete gelsin şirin Yâr


Selçuk Bekar