Kavak yeli, es başımda;
Gönül on sekiz yaşında
Helâlleştim yâr, kendimle,
Yola düştüm, geliyorum

Duracaksan ey saat, dur
Bütün gücün işte budur
Rakkaslardan değil korkum
Adım adım ölüyorum

Su, dur çağlayan başında,
Bir kalem mezar taşıma
Hafî kavuşmadan gitti
Yazıyor, ben siliyorum

Eğil ey dağ, aşka eğil
Gelen Şirin, gayrı değil
Ferhat'ı durduran; bir dağ
Ben her gün dağ deliyorum

Çekil bülbül gül başından
Medet umma gözyaşından
Gülün gönlüne bir yol var;
Sâdece ben biliyorum!


Selçuk Bekar