babamdı
tutan o’ydu ellerimden

tanrıların uğrak yerlerine
süzülerek geçerdik
kurduğu ipeksi köprülerden

eğip başımı
sesimi asardım
uysal mırıltılara

tersine akardı hep
içimin ırmakları

damıttığım sulardan
size tanrı gözleri toplardım
bölüşürdünüz birer ikişer

kim bilir şimdi siz nerdesiniz
çocukluğumun gültenleri

sizden başka doğurabilen oldu mu
sizin cennetinizi


Tekin Gönenç