Temel, Fransız ve İngiliz'in bindikleri gemi batmış. Günlerce aç susuz kaldıktan sonra bir adaya çıkmışlar. Tam kurtulduk diye sevinirlerken bir dolu yamyamın baş uçlarında belirdiğini görmüşler. Yamyamların niyetinin kötü olduğunu gören kazazedeler :

- Ne olur bizi yemeyin, diye yalvarmışlar. Kral yamyam :

- Sizleri bir teste tabi tutacağız, en basarılı çıkanı affedeceğiz. Her birinizi birer kulübeye hapsedip birer maymun vereceğiz. Bir yıl sonunda en çok yavru maymun doğurtanınız kurtulacak, demiş.

Kulübeler hazırlanmış, maymunlar konulmuş, kapılar sıkıca kapatılmış. Hergün kapı altından yemekler gönderilmiş.

Birinci yılın sonunda kapıların açılma zamanı gelmiş.

İlk olarak Fransızın kapısı açılmış. Üç tane yavru maymun oradan oraya zıplıyor. Fransız pestili cıkmış bir durumda.

İkinci olarak İngilizin kapısı açılmış. O da harap durumda ama beş tane yavru doğurtmuş.

Son olarak Temel'in kulubesine giderken yamyam Hokomoko :

- Bu Türkler uçkurlarına çok düşkün millettir. Şimdi kapıyı açacağız en azından on yavru üzerimize atlayacak demis.

Kapı açılmış ama ne görsünler Temel bir köşede kös kös oturuyor. Temel'e verilen maymun harap durumda, ortada da sadece bir yavru var ama onun da bir gözü var bir gözü yok, kafası gövdesinden büyük, kısacası tam bir hilkat garibesi!

- Ne lan bu!, demiş Hokomoko...

Bir yılda doğurta doğurta sadece bunu mu doğurttun?
- Ulan şerefsizler, demiş Temel.

Vermişsiniz yanlışlıkla erkek maymunu, bunu bulduduğunuza şükredin! Doğurtana kadar anam ağladı!