-2.

nasılsa kurdundu düşten patikalar! ..

acıyı nasıl bilirsiniz? diye sorma. serin
s ö z d ü k, usulca k a n a d ı k
meleklerin ‘Âh’ına kandık…

susuz Kerbelâ, gözleri bağlı Necef… ölüm senin
yetim çocuklarındı küller örterken gövdemi.

kaybolmanın hüznü bizde kalsa da,
kurumuş gül gibi açılırdı yaramız avluda,

baştan başa gökyüzü ve kırılmış aynalar! ..

bu gün de dönüşmedi kimse çamur tablete
akrebin çöle taşı(r) dığı bun! güle düşen kazı...
siz, sis olsanız, bölünse çölün kanaması! ..

aynanın kırıklarında kalbimiz yatar! ..


Yaşar Bedri Özdemir