-1.

baştan başa gökyüzü… kırılmış aynadan
dağılan yüzümdü tenha fotoğraflara.
saklamıyor âh’ını ö l ü m! .. uzaklar… vedâ! ..

çocuklardı fotoğrafın kırıklarından bakan.

kuşatıldı odalar; mücrîm, münkîr, Kahdahar! ..
kanıyor dudağım çölün rüzgârına
dağıtsanız alevden saçınızı! .. acıdan;

ne kalır akşama? kaç yerinden vurulmuş babalar!

gaz odasında soğutulan vehim! .. işte o an
tevellüdüm Felluce! .. oğlum ‘mum’dan yontudur
akrebe tırmanan gökyüzü; …daha dur! ...

dökülmekte kül odalarına cenin ve safran!


Yaşar Bedri Özdemir