Bir zamanlar Afrika'daki bir ülkede hüküm süren bir
kral vardı. Kral, daha çocukluğundan itibaren arkadaş
olduğu, birlikte büyüdüğü bir dostunu hiç yanından
ayırmazdı. Nereye gitse onu da beraberinde götürürdü.
Kralın bu arkadaşının ise değişik bir huyu vardı.
İster kendi başına gelsin ister başkasının, ister iyi
olsun ister kötü, her olay karşısında hep aynı şeyi
söylerdi:

"Bunda da bir hayır var!"

Bir gün kralla
arkadaşı birlikte ava çıktılar. Kralın arkadaşı tüfekleri

dolduruyor, krala veriyor, kral da ateş ediyordu. Arkadaşı

muhtemelen tüfeklerden birini doldururken bir yanlışlık

yaptı ve kral ateş ederken tüfeği geriye doğru patladı ve

kralın baş parmağı koptu. Durumu gören arkadaşı her

zamanki her zamanki sözünü söyledi:

"Bunda da bir hayır var!"

Kral acı ve öfkeyle bağırdı:

"Bunda hayır filan yok! Görmüyor musun, parmağım koptu?"

Ve sonra da kızgınlığı geçmediği için arkadaşını zindana attırdı.

Bir yıl kadar sonra, kral insan yiyen kabilelerin yaşadığı ve
aslında uzak durması gereken bir bölgede birkaç
adamıyla birlikte avlanıyordu. Yamyamlar onları ele
geçirdiler ve köylerine götürdüler. Ellerini,
ayaklarını bağladılar ve köyün meydanına odun
yığdılar. Sonra da odunların ortasına diktikleri
direklere bağladılar. Tam odunları tutuşturmaya
geliyorlardı ki, kralın başparmağının olmadığını
fark ettiler. Bu kabile, batıl inançları nedeniyle
uzuvlarından biri eksik olan insanları yemiyordu.
Böyle bir insanı yedikleri takdirde başlarına kötü
olaylar geleceğine inanıyorlardı. Bu korkuyla, kralı
çözdüler ve salıverdiler. Diğer adamları ise pişirip
yediler. Sarayına döndüğünde, kurtuluşunun kopuk
parmağı sayesinde gerçekleştiğini anlayan kral, onca
yıllık arkadaşına reva gördüğü muameleden dolayı
pişman oldu. Hemen zindana koştu ve zindandan
çıkardığı arkadaşına başından geçenleri bir bir
anlattı.

"Haklıymışsın!" dedi. "Parmağımın kopmasında
gerçekten de bir hayır varmış. İşte bu yüzden, seni bu
kadar uzun süre zindanda tuttuğum için özür
diliyorum.Yaptığım çok haksız ve kötü birşeydi."
Hayır"

diye karşılık verdi arkadaşı.

"Bunda da bir hayır var."

"Ne diyorsun Allah aşkına?"

diye hayretle bağırdı kral.

"Bir arkadaşımı bir yıl boyunca zindanda
tutmanın neresinde hayır olabilir."

"Düşünsene, ben zindanda olmasaydım,

seninle birlikte avda olurdum, değil mi?

Ve sonrasını düşünsene? “