Mesaj Panosu

BEN NISANLIMI DUSUNURDUM

nasıl ölümden kurtulabileceğimi düşünürdüm...

aslında ölüme cok yaklasan insanlarım dusunduklerı daha cok gecmıslerı olur ve gecmıslerını sorgulamaya baslarlar(keskeler,kalp kırmalar,hayal kıklıkları,vicdan azabı vb.)o yuzden gecmisi dusunurdum

geçmişi bırak baba geleceği kurtarmaya bak. geçmişin hesabını zaten vereceksin sen...

BELKI YASAMI

Dostoyevski'nin hayatını değiştiren olay neydi biliyor musunuz?
Kendi idam sahnesi...
Çar'ın baskı döneminde, arkadaşlarıyla bir sohbet grubu kurmuştu. Yakalandı. 28 yaşında idam isteğiyle yargılandı.
Mahkemenin sonucunu beklediği gece hücresinden alındı. Ölüm kararı yüzüne karşı okundu. Papaz günah çıkarttırdı. Gözleri kapalı olarak bir direğe bağlanıp, müfreze karşısına geçirildi.
"Ateş" emrini beklerken gerçek karar bildirildi kendisine...
Aslında mahkeme 8 yıl hapis vermiş, Çar bunu 4 yıla indirmişti; ama ona ders olsun diye böyle bir gösteri planlanmıştı.
Böylece "ölüm"le tanıştı; oysa bu sefil oyunda asıl keşfettiği şey, "yaşam"dı.
(Can Dündar´in yazisindan Alintidir)

valla yapmam gerekenleri yapmışsam rahat olurdum herhalde hatta belki ölümü kucaklardım

film şeridi olayı gerçekmiş. boğuluyodum bi abi kurtarmıştı sağolsun. 5 dakika sonrasındada sırt üstü yüzmeyi öğrenmiş oldum

yüzüm gözüm her taraf kan içindeydi...kuzen de beni görünce kaçmıştı zaten hiç film şeridi olmadı ama öleceğimi düşündüm gerçekten kapadım gözlerimi beklemeye başladım açtığımda hastanede doktor alnıma dikiş atıyordu canlı canlı çok acımıştı

geçmiş olsun
lonelyboy sana da bir yararı dokunmuş

denizde değil deredeydim bide. yani dibe batıyodum direk
derenin kenarı kumsal gibiydi bi uzandım. sonra kalktım ve yüzmeyi öğrendim